စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ
လက်ဝှေ့သည် ခန္ဓာကိုယ်ပညာ မဟုတ်ပါ — စိတ်ပညာဖြစ်သည်။
လက်ဝှေ့ ပြိုင်ပွဲတိုင်းသည် ဂုန်းမစခင်ကပင် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။ စိတ်က ဦးစွာ ဝင်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်က နောက်လိုက်သည်။
ပြိုင်ပွဲ ဝင်ခြင်း
ပြိုင်ပွဲ မဝင်မီ နာရီများက အသက်ရှူ မှန်မှန် ပြုလုပ်ရမည် — ၄ စက္ကန့် ရှူသွင်း၊ ၆ မှ ၈ စက္ကန့် ရှူထုတ်။ လေ့ကျင့်ရေး ကာလအတွင်း သုံးသော အချက်ပြ စကား သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုပါ။
ပြိုင်ပွဲ မဝင်မီ ဗျူဟာ ပြန်မစဉ်းစားရ။ ဗျူဟာသည် ပြီးနေပြီ။ ဝင်ချိန်တွင် စိတ်အခြေအနေကိုသာ ထိန်းရမည်။
လက်ဝှေ့ရေ
လက်ဝှေ့ရေသည် ဇာတ်ခုံပြ မဟုတ်ပါ။ စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းရန် ကိရိယာဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှား၊ အာရုံကို အပြင်သို့ ပြောင်း၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက ပြုလုပ်ခဲ့သော အကျင့်ကို ထပ်လုပ်ခြင်းဖြင့် ဦးနှောက်က အခြေအနေသည် ရင်းနှီးသည်ဟု ခံစားရစေသည်။
ပြိုင်ဖက်ကို ဖတ်ခြင်း
ပထမ အချီသည် သတင်း ရှာသော အချီဖြစ်သည်။ ပခုံး၊ နောက်လက်၊ အသက်ရှူနှင့် မျက်လုံးကို ကြည့်ပါ။ ပြိုင်ဖက်၏ မျက်လုံးက မိမိ ကျောထောက်ဖက်သို့ မကြာခဏ ပြောင်းနေပါက သူ၏ ဆရာကို မယုံကြည်ဟု ဆိုလိုသည်။
နာကျင်မှု ခံနိုင်ရည်
နာကျင်မှု ခံနိုင်ရည်သည် မွေးရာပါ မဟုတ်ပါ — လေ့ကျင့်၍ ရသည်။ အလယ်အလတ် အင်အားဖြင့် မှန်မှန် ထိရှ လေ့ကျင့်ခြင်းသည် တစ်လ တစ်ကြိမ် အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။
နောက်ဆုံး အချီ စိတ်
"ငါ ပင်ပန်းနေပြီ" ဟု မိမိကို ပြောနေသူသည် ရှုံးရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ "သူ ပင်ပန်းနေပြီ" ဟု ပြောနေသူသည် အနိုင် ရရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ဤ ခြားနားချက်ကို လေ့ကျင့်ရေး ကာလ၌ နေ့စဉ် လေ့ကျင့်ထားရမည်။
ခေါင်းတိုက်ချက်ကို ကြောက်ခြင်း
ပြိုင်ပွဲသမား ၉ ယောက်တွင် ၉ ယောက်သည် ခေါင်းတိုက်ချက်အပေါ် ကြောက်ခြင်းကြောင့် ပထမ ပြိုင်ပွဲကို ရှုံးသည် — ခေါင်းတိုက်ချက် ထိ၍ မဟုတ်။ ပြိုင်ပွဲ မဝင်မီ ၁၀,၀၀၀ ကြိမ် ပြုလုပ်ထားရမည်။
ရှုံးပြီး ပြန်လာခြင်း
၇၂ နာရီအတွင်း ဆရာနှင့်အတူ ပြိုင်ပွဲ ဗီဒီယိုကို ကြည့်ပါ။ ၁၀–၁၄ ရက် နား။ နောက်ပြန်လာသောအခါ တိကျသော နည်းပညာ တစ်ခုကို ဦးတည်ပါ — "ပိုကောင်းအောင် ကြိုးစားမည်" ဟု မရှောင်ပါ။