အာဟာရ

ဤအခန်းသည် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်သူတစ်ဦးအတွက် ယေဘုယျ အားကစား အာဟာရ မူများကို ဖော်ပြသည်။ မြန်မာ တိုက်ခိုက်သူများ သို့မဟုတ် အမည်ပါ လေ့ကျင့်ရေးကျောင်း တစ်ခုခုက ဘာစားသည်ကို မပြောပါ။ လက်ဝှေ့အတွက်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်အလေးချိန် အမျိုးအစားတစ်ခုခုအတွက်ဖြစ်စေ ကယ်လိုရီ၊ အဓိက အာဟာရဓာတ်၊ ရေဓာတ် သို့မဟုတ် အားဖြည့်ဆေး ပမာဏများကိုလည်း မပေးပါ။ ထိုသို့သော ကိန်းဂဏန်းများအတွက် ထုတ်ဝေထားသော ရင်းမြစ် မတွေ့ရှိပါ၊ မှန်ကန်သော ကိန်းဂဏန်းများသည် လူတစ်ဦးချင်းပေါ် မူတည်သောကြောင့် ဆရာဝန် သို့မဟုတ် မှတ်ပုံတင်ထားသော အာဟာရ ပညာရှင်ထံမှ ရယူသင့်သည်။

လေ့ကျင့်မှုအတွက် စွမ်းအင်ဖြည့်ဆည်းခြင်း

အာဟာရ လိုအပ်ချက်သည် လှုပ်ရှားမှု အမျိုးအစား၊ ကျား/မ၊ ကိုယ်အလေးချိန်၊ အရပ်အမြင့်၊ လေ့ကျင့်မှု အဆင့် (မတိုင်မီ၊ လေ့ကျင့်နေစဉ်၊ ပြန်လည်နာလန်ထူချိန်) နှင့် နေ့အချိန်တို့အပေါ် မူတည်သည်။ ကောင်းမွန်သော အစားအသောက်၏ အခြေခံမှာ ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်၊ ပရိုတင်း၊ အဆီ၊ ဗီတာမင်နှင့် သတ္တုဓာတ်တို့ကို မျှတစေသော အစားအစာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ သိုလှောင်ထားသော ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ် (ဂလိုင်ကိုဂျင်) ကို အသုံးပြုပြီး လေ့ကျင့်ပြီးနောက် စားသော ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်က ၎င်းကို ပြန်ဖြည့်ပေးသည်။ ပရိုတင်းသည် ကြွက်သားများ ပြုပြင်ကြီးထွားမှုကို ပံ့ပိုးသည်။ သစ်သီးဝလံနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များသည် လေ့ကျင့်ရာတွင် ဆုံးရှုံးသော ဗီတာမင်နှင့် သတ္တုဓာတ်များကို ပေးသည်။ ခန္ဓာကိုယ် လိုအပ်ချက်ထက် နည်းနည်းသာ စားသော အားကစားသမားသည် စွမ်းအင်နှင့် ပြုပြင်ရေးအတွက် အဆီမပါသော ခန္ဓာကိုယ် တစ်သျှူးများကို ဖြိုခွဲသုံးစွဲမိသည်။

ပမာဏနှင့် အချိန်သည် လူတစ်ဦးချင်းနှင့် လေ့ကျင့်မှု ဝန်အပေါ် မူတည်သောကြောင့် ဤအခန်းတွင် အစားအသောက် အစီအစဉ်နှင့် ပမာဏများကို မပေးပါ။

ကိုယ်အလေးချိန် လျှော့ခြင်း — ဤနေရာတွင် နည်းစနစ် မပေးသည့် အကြောင်းရင်း

ကိုယ်အလေးချိန် လျှော့ခြင်းဆိုသည်မှာ ပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ အလေးချိန်ကို အလျင်အမြန် လျှော့ချခြင်း ဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် ပိုပေါ့သော အလေးချိန် အမျိုးအစားသို့ ဝင်ရန် သို့မဟုတ် မိမိ အမျိုးအစား၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ပြည့်မီရန် ပြုလုပ်သည်။ လက်ဝှေ့တွင်လည်း အခြား ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရေး အားကစားများကဲ့သို့ အလေးချိန် အမျိုးအစားများ ရှိသည်။ အသုံးများသော နည်းလမ်းများမှာ အစားအသောက် ကန့်သတ်ခြင်း၊ ရေအလွန်အကျွံ သောက်ခြင်း၊ လေ့ကျင့်မှုဖြင့် ချွေးထွက်စေခြင်း၊ ချွေးထွက်အင်္ကျီ ဝတ်ခြင်းနှင့် ဆော်နာတွင် ထိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

အာဟာရပညာရှင်များသည် ကိုယ်အလေးချိန်ကို လုံခြုံစွာ သို့မဟုတ် ထိရောက်စွာ လျှော့နည်းကို အကြံမပေးလေ့ရှိဘဲ အလေးချိန် လျှော့ခြင်းကို မထောက်ခံကြပါ။ ဆော်နာ၊ ချွေးထွက်အင်္ကျီ၊ ရေဓာတ် ပြင်းထန်စွာ ခန်းခြောက်စေခြင်း သို့မဟုတ် ရေအလွန်အကျွံ သောက်ခြင်းတို့ဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း အလေးချိန် အများအပြား လျှော့ခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖော်ပြကြပြီး ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရေး အားကစားတွင် အလေးချိန် လျှော့စဉ် သေဆုံးမှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအခန်းတွင် လက်ဝှေ့အတွက် လျှော့ချမည့် အချိန်ဇယား၊ ကယ်လိုရီ အနိမ့်ဆုံး၊ ရေအလွန်အကျွံ သောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆိုဒီယမ် စီမံချက်နှင့် တစ်ပတ်လျှော့ချမည့် ပမာဏ သတ်မှတ်ချက် တစ်ခုမျှ မထုတ်ပြန်ပါ။ အလေးချိန် ကန့်သတ်ချက်ကို ပြည့်မီရမည့် တိုက်ခိုက်သူသည် ပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ အချိန်ကြိုတင်၍ ဆရာဝန် သို့မဟုတ် မှတ်ပုံတင်ထားသော အာဟာရ ပညာရှင်နှင့်အတူ စီစဉ်သင့်သည်။

ပူအိုက်စွတ်စို ရာသီဥတုတွင် ရေဓာတ်

ပူသော သို့မဟုတ် စိုထိုင်းသော ရာသီဥတုတွင် သို့မဟုတ် အပြင်းအထန် လုပ်ဆောင်စဉ်တွင် လူသားတို့၏ ချွေးထွက်နိုင်စွမ်းမှာ ကြီးမားပြီး လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလွန်ကွဲပြားသောကြောင့် ရေဆုံးရှုံးမှု သိသိသာသာ တိုးလာနိုင်သည်။ ပူပြီး စိုထိုင်းသော ရာသီဥတုတွင် ကိုယ်ကို ပင်ပန်းအောင် လုပ်ခြင်းသည် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်မှု၏ သိရှိထားသော အန္တရာယ်အချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်း၏ လက္ခဏာများမှာ ရေငတ်ခြင်း၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း၊ ဆီးထွက်နည်းခြင်း၊ ခေါင်းမူးခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်းနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းတို့ ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်သော ရေဓာတ်ခန်းခြောက်မှုပင် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိခိုက်စေကြောင်း ပြသထားသည်။ ရေအလွန်အကျွံ သောက်ခြင်းသည်လည်း အန္တရာယ်ရှိသည် — လေ့ကျင့်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော သွေးထဲ ဆိုဒီယမ်နည်းခြင်းသည် အားကစားသမားများက ကျောက်ကပ်မှ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်ထက် ရေပိုသောက်မိသောအခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် တတ်နိုင်သမျှ အများဆုံး သောက်ခြင်းသည် လုံခြုံသော မူလအလေ့အထ မဟုတ်ပါ။

လေ့ကျင့်ရာတွင် ခေါင်းမူးခြင်း၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါက ဆက်မလုပ်ဘဲ ရပ်ကာ ဆေးအကူအညီ ရယူရန် ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းတွင် ရေပမာဏ သို့မဟုတ် ဆားပမာဏ မပေးပါ — ၎င်းတို့သည် လူတစ်ဦးချင်း၊ ရာသီဥတုနှင့် လေ့ကျင့်မှုပေါ် မူတည်သည်။

အားဖြည့်ဆေး

အားကစားသမားများသည် စွမ်းဆောင်ရည် မြှင့်တင်ရန် အားဖြည့်ဆေးများ သောက်သုံးရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။ အားဖြည့်ဆေးတစ်ခု ထိရောက်မှု ရှိမရှိနှင့် ဘေးကင်းမကင်းသည် ထုတ်ကုန်၊ လူတစ်ဦးချင်းနှင့် ကျန်းမာရေး အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး အားဖြည့်ဆေး အားလုံး ထိရောက်သည်မဟုတ် — အချို့ကို လေ့လာချက်များတွင် သိသာသော အကျိုးကျေးဇူး မတွေ့ဘဲ ကျန်းမာရေး အန္တရာယ်နှင့် ကုန်ကျစရိတ် ပိုများကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤအခန်းတွင် ထုတ်ကုန်အမည်နှင့် ပမာဏ မပေးပါ။ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် သောက်သုံးသမျှကို ဆရာဝန်နှင့် ပြိုင်ပွဲတွင် သက်ဆိုင်သော ဆေးသုံးမှု တားမြစ်ချက် စည်းမျဉ်းများနှင့် ကိုက်ညီမှု စစ်ဆေးသင့်သည်။

ပြိုင်ပွဲနေ့ အစားအသောက်

ပြိုင်ပွဲနေ့ စားသောက်မှုကို ရင်းနှီးပြီးသား အစားအစာဖြင့် တည်ဆောက်သင့်သည် — လေ့ကျင့်မှုမတိုင်မီ အကြိမ်ကြိမ် စားဖူးသော အစားအစာ၊ ကျေလွယ်လောက်အောင် ပေါ့ပြီး စွမ်းအင်ပေးနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်သော အစားအစာ ဖြစ်ရမည်။ တိုက်ခိုက်သူသည် ပြိုင်ပွဲနေ့တွင် အစားအစာသစ်၊ အားဖြည့်ဆေးသစ် သို့မဟုတ် caffeine ပမာဏသစ်ကို မစမ်းသပ်ရ — စားသုံးသမျှသည် လေ့ကျင့်ရာတွင် ကြိုတင်လေ့ကျင့်ပြီးသား ဖြစ်ရမည်။

သင့်လျော်သော အချိန်၊ အစားအသောက်ပမာဏနှင့် ရေပမာဏများသည် လူတစ်ဦးချင်း၊ ပွဲစတင်ချိန်နှင့် အလေးချိန်တိုင်းချိန် စီမံချက်ပေါ် မူတည်သောကြောင့် ဤအခန်းတွင် နာရီအချိန်များ သို့မဟုတ် ပမာဏများ မပေးပါ။

ပြိုင်ပွဲပြီးနောက်

ပြန်လည်နာလန်ထူစေသော အာဟာရသည် နေ့စဉ် အားကစား အာဟာရနှင့် တူညီသော အစိတ်အပိုင်းများ ပါဝင်သည် — စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုကို ပြန်ဖြည့်ရန် ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်၊ ကြွက်သားပြုပြင်ရန် ပရိုတင်း၊ ချွေးကြောင့် ဆုံးရှုံးသည်ကို ပြန်ဖြည့်ရန် အရည်နှင့် ဆားဓာတ်များ။ စားချင်စိတ် နည်းချိန်တွင် ပျော့ပျောင်းပြီး ကျေလွယ်သော အစားအစာကို စားရန် ပိုလွယ်သည်။ အရက်သည် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်မှုကို ပိုဆိုးစေသဖြင့် ပြန်လည်နာလန်ထူခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည်။

နော့ခ်အောက် ဖြစ်ခဲ့သော သို့မဟုတ် ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ခံခဲ့ရသော တိုက်ခိုက်သူသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှု ခံယူရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အစားအသောက်အစီအစဉ်ကမှ ၎င်းကို အစားမထိုးနိုင်ပါ။

ဤအခန်းရှိ အချို့ စာပိုဒ်များသည် Wikipedia ("Weight cutting"၊ "Sports nutrition" နှင့် "Dehydration") ကို အခြေခံထားပြီး ၎င်း၏ စာသားကို Creative Commons Attribution-ShareAlike လိုင်စင် (CC BY-SA 4.0) အောက်တွင် ရရှိနိုင်သည်။